تبلیغات
برنامه ریزی و کنترل پروژه
 
برنامه ریزی و کنترل پروژه
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : عباس مقدسی
نویسندگان

یکی از سئوال های که خیلی پرسیده میشه اینه که من بعنوان کارشناس کنترل پروژه چطور باید هزینه های واقعی انجام شده پروژه (AC) را از واحد حسابداری سازمان بگیرم؟ آخه مهندس مشکل اینجاست که معمولا سیستم حسابداری ما چندین ماه عقبه، اونا اصلا نمیفهمن ساختار شکست پروژه چی هست و ...، نهایتا آخر سر هم چند تا فحش نثار بچه های حسابداری میکنن که اینا اصلا سرشون نمیشه چی به چیه، برای مدیر عامل هم که توضیح دادم تازه متوجه شدم که اون از همه اسکل تره!!!

بگذریم، بنظرتون تو این شرایط و یا شرایط مشابه دیگه باید چیکار کرد؟ آیا باید بی خیال گزارش هزینه شد؟ یا اینکه نه اتفاقا باید خیلی هم باخیال بود؟

خود من معمولا تو چند شرکتی که تا حالا وارد شدم داستان همین بوده و هست ولی نهایتا ظرف یه مدت کوتاه تونستم مشکل رو حل کنم، خب حالا چطور مشکل رو حل کردم، اینطوری:

روز اول یه گزارش یک الی دو صفحه ای از یه پروژه تهیه میکنم و برای مدیر عامل میفرستم و تو اون گزارش بصورت کاملا صریح و شفاف می نویسم که در حال حاضر هیچکس نمیدونه وضعیت پروژه چطوره، احتمالا در پایان پروژه شاید ضرر خیلی سنگینی بدیم و شاید هم نه، براش مینویسم که عقل سلیم حکم میکنه در چنین شرایطی تشکیل جلسه فوری بدیم. (معمولا تو این مرحله مدیر عامل یجوری بهتون اطلاع میده که جهت مذاکره برین پیشش و براش توضیح بدید که این دورغ های که میگین راسته یا نه)، تو این مرحله شما نباید از مدیر عامل انتظار داشته باشید و بخواید که یهوی براتون کن فیکون کنه و همه هزینه ها رو دقیقا براساس نقاط کنترلی و ساختار شکست پروژه و منطبق بر هزینه واقعی ارزش ایجاد شده (نه کل هزینه های ثبت شده) در پروژه مطابق آخرین مباحث مدیریت هزینه در استاندراد PMBOK6 در اختیارتون بذاره، شاید هم دیوانه باشید و از مدیر عامل بخواید که WBS برنامه زمان بندی رو تو همون لحظه وصل کنه به سیستم حسابداری شرکت (اونم مثلا تو یه شرکت رتبه 3و 2).

خب آخه این واقعا چه منطقیه که خیلی از همکارا دارن؟ آخه دوستان عزیز این چه قیافه حق بجانبی هست که برا خودتون قائل میشید؟ واقعا اگه اونا این چیزا رو میدونستن دیگه به وجود ماها نیاز داشتن؟

تو این مرحله بسته به بزرگی شرکت شما باید با مدیر ارشد شرکت صحبت کنید و ازشون بپرسید که آیا اصلا صلاح میدونن که کنترل هزینه و درآمد پروژه های شرکت دست شما باشه یا نه؟ آیا اصلا گزارشات دوره ای منظم کوتاه مدتی در این خصوص دارن یا نه؟ مثلا ازش بپرسید که اگه همه اطلاعات مالی بروز وجود داشته باشه به چه گزارش های برای تصمیم گیری درست نیاز داره؟ و سئوالات دیگه ای از این دست، تو همین مرحله شما باید یسری گزارش از اون چیزی که مد نظرتون هست و قراره خروجی نهایتون باشه بصورت سوری هم که شده همراهتون داشته باشید و برای مدیرتون ارائه کنید تا دیدش نسبت به هدف نهایی باز بشه تا راحت تر بتونه اطلاعاتی رو که میخواید در اختیارتون بذاره، خب اگر اینجوری برید جلو میشه امیدوار بود که در آینده نچندان دور به اهدافتون می رسید، حالا فرض کنید که تونستید توجه مدیر عامل رو نسبت به قضیه جلب کنید، حالا باید ازش بخواید با توجه به اینکه گزارشات هزینه های پروژه تون بروز نیست حداقل جهت بررسی و برای شروع اطلاعات مثلا 4 ماه پیش رو در اختیارتون بذاره (هیچ اشکالی نداره برای شروع خیلی هم خوبه)، بعد از اینکه هزینه های پروژه رو تونستید بگیرید (تو این مرحله نباید انتظار داشته باشید که هزینه ها به تفکیک در اختیارتون قرار بگیره احتمالا فقط یه عدد بهتون اعلام کنن برای کل پروژه)، باید تشکیل جلسه بدید و گزارشتون رو همونطوری که تو این لینک قبلا گفتم ارائه بدید و حتما از قسمت حسابداری هم کسانی تو جلسه حضور داشته باشن، تو جلسه باید بیان خوبی داشته باشید و بتونید با زیرکی خواسته ها و نیازهاتون رو بگید، مثلا بگید که ای کاش هزینه ها رو به تفکیک ابنیه، تاسیسات مکانیکی و برقی داشتیم تا با آیتم های صورت وضعیت 4 ماه پیش مقایسه میکردیم ببینیم داریم سود می کنیم یا ضرر، ولی در حال حاضر چون نداریم مجبوریم در سطح پروژه وضعیت رو بررسی کنیم و البته با داده های که احتمال درست بودنشون در حال حاضر بالای 75% هست، ای کاش می تونستیم 4 ماه عقب ماندگی هزینه ها رو با جذب یکنفر یا حل بعضی از مشکلات حسابداری به سه ماه می رسوندیم، اینجا باید رو کنید به مدیر حسابداری و بهش بگی راستی شما چه پیشنهادی دارید تا این مشکل حداقل یک ماه برطرف بشه چون بهرحال شما تو این زمینه از همه ما استادتر هستی ما واقعا به این اطلاعات نیاز داریم. ای کاش تیم مدیریت پروژه ما می تونست که هزینه های باقیمانده کار رو تخمین بزنه بهرحال اگه همه هزینه ها رو تا الان هم داشته باشیم باید آینده رو باهاش بررسی کرد، ای کاش میشد ما هم مثل فلان شرکت رقیب مون می تونستیم فلان آنالیز ها رو انجام بدیم (ازتون خواهش میکنم که سعی کنید اسمی از شرکت های ژاپنی و آمریکایی نگید تو این مرحله، سعی کنید شرکتی رو نام ببرید که اولا ازش خبر داشته باشید و بعدشم هم طراز شرکت خودتون باشه نه یه سر و گردن از خودتون بالاتر باشه). مطمئن باشید تو اون جلسه این ای کاش ها و این درخواست ها جواب میده و هر کسی یه پیشنهادی میده تا اون مشکل حل بشه، تو این مرحله باید پیشنهادهای رو که مورد توافق همه هست رو سریع صورتجلسه کنید و براش یه تاریخ و مسئول مشخص کنید و البته تاریخ جلسه بعد رو هم مشخص کنید تا با اطلاعات دقیق تر و مفصل تر برگزار بشه، بعد از اینکه چند جلسه برگزار شد سطح توقعات مدیران هم یواش یواش میاد بالا و اطلاعات دقیق تر ازتون میخوان و اینجاست که شما هم باید ای کاش ای کاش گفتن هاتون رو ببرید بالاتر، مثلا بگیم ای کاش میشد از فلانی دعوت کنیم یه جلسه آموزشی برامون بذاره (مثلا مقدسی)، ای کاش میشد از فلان شرکت بازدید کنیم ببینیم اونا چیکار میکنن، ای کاش میشد فلان نرم افزار رو بخریم یا بنویسیم، ای کاش میشد بودجه بندی هم داشته باشیم. پس از یه مدت می بینید که دارید به خواسته هاتون می رسید و هر آنچه رو که لازم دارید در اختیارتون میذارن و بهتون اعتماد میکنن، قبلا هم گفتم هیچ جای دنیا تو هیچ زمینه ای یادگیری و پیشرفت انقلابی وجود نداره هر آنچه که هست باید تدریجی اتفاق بیفته نه انقلابی.

و اما چند نکته مهم:

1-     شما نباید تو جلسات بخواید اثبات کنید که دانشتون از همه بیشتر هست و بقیه هیچی نمیدونن و یه شکاف بین خودتون و بقیه ایجاد کنید چون دقیقا اونا هم در مورد شما همین فکر رو میکنن.

2-     سعی کنید از خرد جمعی استفاده کنید و برای پیشنهادهای بقیه احترام قائل باشید و سعی کنید کسی که پیشنهاد رو داده را بعنوان مسئول اجرای همون کار بذارید نه کس دیگه ای رو.

3-     پس از اتمام جلسات حضوری با تک تک اعضا ملاقات کنید و نظرشون رو بپرسید و جلسات رو مدام بهبود بدید.

4-      مرتبا تو دوره های آموزشی شرکت کنید و مطالعه کنید تا مثلا بلاخره بعد از ده سال بفهمید که بهترین فاکتور برای پروژه استفاده از فاکتور ریالی هست، و فاکتورهای فیزیکی، زمانی و ... بدرد بخور نیستن.





نوع مطلب :
برچسب ها : جمع آوری داده های واقعی، هزینه های واقعی، AC،
لینک های مرتبط :

یکی از وظایف خیلی مهم بچه های برنامه ریزی و کنترل پروژه تهیه و ارسال گزارشات پروژه هست، یعنی اینکه طی بازه های مشخص مثلا روزانه، هفتگی و یا ماهیانه برای افراد مشخصی یسری گزارش روتین تهیه و ارسال میکنن و معمولا هیچ بازخورد جدی هم از طرف مقابل دریافت نمی کنن، خب من اساسا با ارسال گزارش برای مدیران مخصوصا ارشد شدیدا مخالف هستم و به شما هم پیشنهاد میکنم که به هیچ عنوان گزارشات رو تا حد ممکن سعی کنید ارسال نکنید و باید سعی کنید این گزارشات رو ارائه کنید، (البته اگه مثلا تو جایگاه پیمانکار باشید و طبق قرارداد کارفرما ازتون خواسته باشه که این کار رو انجام بدید چاره ای نیست باید بفرستید) من بیشتر منظورم ارسال گزارشات داخلی سازمان هست، بطور مثال فرض کنید شما کارشناس برنامه ریزی و کنترل پروژه تو یه شرکت پیمانکاری هستید و قراره گزارش چند تا از پروژه ها رو هر ماه برای مدیریت ارسال کنید، خب فکر می کنید پس از ارسال چه اتفاقی میفته؟؟؟ من بهتون میگم که چه اتفاقی میفته، معمولا مدیران پیشرفت واقعی پروژه و انحراف رو یه نگا میندازن و بقیشون رو ورق میزنن و میزارن کنار (و البته بندرت هم بسته به جایگاه اون مدیر هم یکسری بازخورد هم ممکنه که بهتون داده بشه).

نقاط ضعف روش ارسال گزارشات اینا هستن:

1-     مدیران مثل شما متخصص نیستن و حتی اکثر اونا تفاوت انحراف و تاخیر رو نمیتونن تشخیص بدن چه برسه به اینکه بدونن شاخص CPI و SPI چیه و به چه دردی میخورن نهایتا اینکه هر کی از ظن خویش یه برداشتی از این آمار و ارقامتون میکنه و معمولا هم فکر میکنه که درست استنباط کرده.

2-     شما پیشرفت نمی کنید چرا که هیچ بازخوردی از طرف مقابل نمی گیرید که دقیقا بدونید مدیران بیشتر دنبال چه چیزهای هستن و همیشه مدیرانتون رو به بیسوادی محکوم می کنید (و البته اونا هم همین تصور رو در مورد ماها دارند متاسفانه).

3-     اشکالات و ایرادات سیستمی هیچ وقت رفع نمیشن، مثلا اگه واحد حسابداری نتونه به شما مقدار هزینه واقعی پروژه رو بده معمولا شما هم مجبور هستید تو گزارشتون چیزی در این خصوص نیارید و فقط به انحراف، تاخیر و پیشرفت بپردازید و مدیرتون هیچ وقت این نقاط ضعف رو به وضوح نمیبینه حال اینکه اگر گزارشتون رو برای مدیرانتون دور همی ارائه بدید و بهشون آلارم بدید که وقتی هزینه واقعی اجرای کار مشخص نباشه، نه من و نه شما نمی تونید تصمیم درستی بگیرید و واقعا هیچ کس نمیدونه تو آینده چه اتفاقی میفته، برای همین همه میان تو تیم شما و با کمک خرد جمعی سعی میکنن هر جور شده اطلاعات مورد نیازتون رو در اختیارتون بذارن (مثل نرم افزار جدید بخرن و یا یه نفر اینکاره به سیستم اضافه کنن و ... ).

4-     فرمت گزارشاتتون همیشه ثابت میمونه و تغییری نمیکنه و این یعنی درجا زدن و عدم پیشرفت (اگر طی یکی دوماه با هر سال سابقه کار که هستید فرمت گزارشاتتون مدام بهبود پیدا نکنه و مثلا فیلدها و شیت های گزارشتون کم و زیاد نمیشه این اصلا نشونه خوبی نیست و داره نشون میده که حرفه ای عمل نمی کنید و کاملا آماتور هستید).

و اما وقتی گزارشتون رو ارائه میدید خیلی داستان فرق میکنه، محاسن ارائه گزارش خیلی زیاده، منتهی اگر محوریت جلسه رو شما در دست بگیرید:

1-  همه مدیران (مدیر عامل، مدیر پروژه، کارشناسان فنی، مدیر تدارکات، مدیر مالی و ...) در جلسه حضور دارند و از زوایای مختلفی پروژه ارزیابی میشه و همه تو جریان مشکلات یکدیگر و پروژه قرار میگیرن.

2-  جلسه خروجی های مشخصی در قالب صورتجلسه داره و تو این جلسات راهکارهای عملی و مورد توافق همه ارائه میشه (این یعنی حل شدن بعضی از مشکلات پروژه).

3-  شما مدام با بازخوردهای که میگیرید پیشرفت می کنید و طی یه مدت کوتاه تجارب خیلی ارزنده ای بدست میارید.

4-  گزارشات مدام اصلاح و بروز میشن و به خواسته های مدیرانتون نزدیک تر میشن و توهم باسوادی و بی سوادی و متهم کردن همدیگه از بین میره.

5-  یکسری از مشکلات سازمان بصورت ریشه ای حل میشن بطور مثال شما یه شیت آنالیز سود و زیان ارائه می کنید و قسمت هزینه های واقعی رو خالی میذارید و به همه اعلام می کنید که نداشتن هزینه های واقعی تا چه حد مشکل ایجاد میکنه. یا مثلا ممکنه که به این نتیجه برسید که واحد تدارکات نیاز به خرید نرم افزار داره و ...

6-  سطح دانش و بلوغ مدیریت پروژه تو سازمان بالا میره و یه زبان مشترک بینتون ایجاد میشه.

7-  اگر به هر دلیل جلسه و ارائه شما برگزار نشه مطمئن هستید که با ارسال گزارش به مدیران میدونن به چه چیزی اهمیت بدن و کجاها رو با دقت بخونن، چون طی جلسات دانش لازم رو بدست آوردن.

8-  شما براحتی متوجه دغدغه اصلی مدیران ارشدتون در خصوص هر پروژه میشید، مثلا یه پروژه زمانش خیلی بحرانیه، یکیشون کیفیت توش خیلی مهمه، یکیشون ضرر نده باید کلاهمون رو بندازیم هوا، یکیشون سود کم بده مصیبته و ...

تنها نقطه ضعف روش ارائه گزارشات اینه که ممکنه هماهنگ کردن جلسات یکم سخت باشه که اونم بعد از یه مدت میفته رو روال و اکی میشه.

نکته مهم: من معمولا با هر شرکتی که تا حالا کار کردم، تو اولین اقدام ابتدا گزارشات رو پرینت می گیرم و تشکیل یه جلسه میدم و تو اون جلسه مهره های کلیدی رو دور هم جمع میکنم و هر آنچه که لازم هست رو ارائه میدم و دقیقا پس از جلسه اول می بینم که شرکتی که پیش از من اصلا به این گزارشات کمترین اهمیت رو نمیداده میز کنفرانس و ویدیو پروژکتور تهیه کرده و مدام خواستار تشکیل جلسه و بحث آموزش هستش.





نوع مطلب :
برچسب ها : تهیه گزارشات حرفه ای پروژه، ارائه حرفه ای گزارشات پروژه،
لینک های مرتبط :


یکی از مواردی که همیشه تو بررسی گزارش تاخیرات فنی و اعمال آیتم های تاخیر در برنامه زمان بندی بحث زیادی ایجاد میکنه و وقت جلسات رو هم زیاد میگیره، این موضوع خوش ساخت نبودن برنامه زمان بندیه، و اغلب دلیلش هم اینه که در همون ابتدای تهیه برنامه زمان بندی پروژه، کارشناس های محترم حواسشون به پایان پروژه و بررسی گزارش تاخیرات نیست و اغلب همه ارتباطات درست بسته نمیشه، مراقب زیاد بودن شناوری ها عمدا یا سهوا نیستن (چون شناوری هم مثل تیغ دولب عمل میکنه)، روابط احتیاطی رو از قلم میندازن و احتمالا بعضی جاها قید های نابجا قرار میدن و نوع فعالیت ها رو هم درست انتخاب نمی کنن (و البته قضیه زمانی خیلی حادتر میشه که یه کارشناس خارجی از بیرون یه مبلغی رو میگیره و یه برنامه تحویل میده و میره پی کارش)، خب با این تفاسیر اگه ما تو چنین شرایطی گیر افتادیم باید چیکار کنیم؟؟؟

طبق معمول بهترین راه حل این هستش که از همون ابتدا از این داستان پیشگیری کنیم مثلا اگر در جایگاه مشاور و یا کارفرما هستیم یه دستورالعمل به پیمانکار ابلاغ کنیم و قواعد مثلا نوزده گانه زمان بندی رو از پیمانکار بخوایم که رعایت کنه و اگر هم پیمانکار هستیم که خودمون با یکم دقت مراقب خوش ساخت بودن برنامه باشیم و از استانداردهای که تو این زمینه هستن کمک بگیریم.

حالا اگه به هر دلیلی این اتفاق نیفتاد باید چیکار کرد؟

پیشنهاد من این هست که قبل از اعمال آیتم های تاخیر در برنامه زمان بندی خوش ساخت بودن برنامه رو چک کنید و اگر احیانا فعالیتی پس نیاز نداشت و یا مثلا شناوری زیادی داشت اصلاحش کنید، در یک کلام باید بجای چشم پوشی از خطا اونو اصلاحش کنید، البته متاسفانه بعضا مشاورها و یا کارفرما در این خصوص مقاومت بی مورد میکنن و بنا به دلایلی زیر بار اصلاح برنامه نمیرن، که در چنین شرایطی باید با بحث منطقی و کارشناسی و استفاده از مثال های نقض بتونید اونا رو متقاعد کنید (که کار خیلی راحتی هم نیست). بررسی خوش ساخت بودن برنامه باید پیش از اعمال آیتم های تاخیر در برنامه صورت بگیره تا یک جانبه نباشه و اگر هم قرار شد که با همون برنامه کار رو پیش ببرید دیگه نمی تونید یه تیکش رو اصلاح کنید و بقیش رو به حال خودش بذارید.

نتیجه گیری: پس یا رومی روم و یا زنگی زنگ، نمیشه هر جا به نفعتون باشه برنامه رو اصلاح کنید و هر جا به ضررتون باشه عکسش رو انجام بدید. ضمنا باید مراقب باشید که قبل از وارد کردن آیتم های تاخیر بر سر فرض کردن اینکه برنامه ایرادی نداره به توافق برسید، اگر وسط وارد کردن برنامه متوجه بشید که مثلا به دلیل داشتن شناوری های زیاد تاخیر در پایان پروژه ایجاد نمیشه دیگه خیلی دیر هست که بخواید اثبات کنید که برنامه ایراد داره، پس خیلی بهتره که باید بجای چشم پوشی از خطا اونو اصلاح کنید.

 

 





نوع مطلب :
برچسب ها : اعمال تاخیرات در برنامه زمان بندی، تاخیرات فنی پروژه،
لینک های مرتبط :

تو مطلب قبلی که در مورد واقع بینانه نبودن تخمین پایان پروژه به روش ES در اواخر پروژه نوشته بودم یه چیزهای رو اشتباه گفتم که الان میخوام درستش رو بهتون بگم.

تو مطلب قبلی گفته بودم که چون تحلیل زمان کسب شده بر اساس 100% تکمیل پروژه هست و ما پروژه را معمولا وقتی بالای 96% میشه رو تحویل موقت می کنیم، پس این باعث میشه تخمین روش ES خیلی بدبینانه باشه، خب حالا میخوام این حرفم رو به این صورت اصلاح کنم که اگه طبق تجاربتون تو پروژه ها همچین اتفاقی میفته بیاید و تحلیل زمان کسب شده را متناضر با 96% پیشرفت محاسبه کنید نه 100% که براحتی میشه این کار رو انجام داد.

یه نکته که در مورد پایان پروژه هست اینه که نسبت کارهای پیش‌بینی نشده به کارهای برنامه‌ریزی شده فرق می‌کنه و این می‌تونه نتیجه رو تحت تاثیر بذاره.

با تشکر از جناب مهندس نادر خرمی راد بابت همفکری های همیشگی شون





نوع مطلب :
برچسب ها : تخمین پایان پروژه به روش زمان کسب شده (ES)، تخمین مدت زمان پایان پروژه،
لینک های مرتبط :

قبل از اینکه بخوام برم سراغ اصل مطلب نیازه که یه مقدمه کوتاه بگم و بعد بحث اصلی ام رو شروع کنم،

خب احتمالا همونطوری که میدونید میشه گفت سه روش برای محاسبه تخمین پایان پروژه وجود داره (شاید هم من فقط همین سه تا را بلدم)، اولیش میشه نظر کارشناس خبره (یعنی اینکه از یه نفر یا گروهی از آدم های خبره بپرسید که با توجه به شواهد و براساس تجربیاتشون بگن که احتمالا پروژه کی تموم میشه، استفاده از این روش جواب های سریعی به شما میده ولی خوب اصلا دقت خوبی نداره و معمولا این تاریخ در قالب صورتجلسات بعد از یه کم چکش کاری توسط بقیه نفرات حاضر در جلسه مشخص میشه). دومیش میشه استفاده از تکنیک CPM و محاسبه تاخیرات روی مسیر بحرانی (تو این حالت برنامه رو به تاریخ بروز آوری ریسکجول می کنید و با جابجا شدن تاریخ پایان پروژه مشخص میشه که اگر از این به بعد بتونیم  مطابق برنامه پیش بریم احتمالا پروژه کی تموم میشه، خب البته استفاده از این روش زیاد از حد خوشبینانه ست چون مخصوصا تو پروژه های کشور ما این اتفاق بندرت هم نمیفته که بخوایم منبعد مطابق برنامه عمل کنیم). سومیش میشه استفاده از روش زمان کسب شده یا همون (Earned Schedule) (این روش زمانیکه پیشرفت واقعی پروژه معمولا بالای 20% هست نتایج فوق العاده عالی و نزدیک به واقعیت داره، تو این روش فرض بر اینه که اگر منبعد با سرعتی معادل سرعتی که از ابتدا تا حالا داشتیم پیش بریم تو چه تاریخی پروژه را تموم می کنیم).

نکته: بهتون پیشنهاد میدم برای یه مدت از هر سه روش در کنار هم استفاده کنید و پس از اینکه پروژه تحویل موقت شد به عقب برگردید و نتایج رو تو بازه های مختلف بررسی کنید تا ببینید کدوم روش جواب های مناسبتر و نزدیک به واقعیت بهتون میداده.

من خودم از هر سه روش تو پروژه های که مشغولم استفاده میکنم و همیشه نتیجشون رو نسبت به هم ارزیابی میکنم و البته معمولا زمانیکه پیشرفت پروژه بین 20 تا 93 درصد هست استفاده از تکنیک زمان کسب شده (ES) بهترین نتایج رو داشته و همچنان داره، ولی جدیدا متوجه شدم که هر چی به سمت پایان پروژه (تحویل موقت) بیش از 93 درصد پیشرفت پیش میریم تخمین های که این تکنیک داره بهم نشون میده بیش از حد بدبینانه هست و شاید بگم بهتره که در بعضی موارد از ارائه شون صرفنظر می کنم، به همین خاطر تو این برهه معمولا میرم سراغ استفاده از تکنیک مسیر بحرانی چون بنظرم واقع بینانه تر میاد، من کلی در این مورد با خودم فکر کردم و گفتم که چطور میشه استفاده از این تکنیک با وجود اینکه هر چی پیشرفت پروژه بیشتر میشه باید نتایجش دقیقتر بشه ولی در آخر کار این اتفاق نمیفته و تونستم به چند نتیجه جالب البته از نظر خودم برسم، که قصد دارم بگم.

1-     تخمین های که این تکنیک (ES) داره میده، واقعا تا زمان پایان و تکمیل 100% و نهایی پروژه هست در حالیکه ما معمولا پروژه را بالای 95% (همینکه قابل بهره برداری باشه) تموم شده می دونیم و اون رو تحویل موقت می کنیم.

2-     حالا اگر مدت زمان صرف شده واقعی جهت رفع نواقص رو هم به تاریخ تحویل موقت اضافه کنیم متوجه میشیم که بازهم نتایج زمان کسب شده به مراتب نسبت به سایر روش ها خیلی به واقعیت نزدیک تر بوده، (الان دارم متوجه میشم که تخمین های این روش تا زمان تکمیل 100 درصدی پروژه هست و نه تا زمان تحویل موقت).

3-     در بسیاری از مواقع در طول اجرای پروژه بنا به یسری دلایل منطقی و غیر منطقی مشاور و کارفرما درصدهای پیشرفت واقعی پیمانکار رو کمتر از آنچه که هست برآورد میکنن و تخمین میزنن، برای همین نتایج این روش در پایان با اضافه کردن یک مرتبه پیشرفت ها بهم میخوره.

4-     با توجه به اینکه روش مسیر بحرانی بیانگر این است که منبعد با سرعتی معادل سرعت برنامه کار کنیم و زیاد از حد خوشبینانه است ظاهرا اینجور بنظر میرسه که داره تخمین رو تا زمان تحویل موقت در نظر میگیره نه تا پایان رفع نقص همه موارد و تحویل نهایی به کارفرما، برای همین این تخمین بنظر بهتر میرسه (هر چند که این تخمین هم پروژه را تا تکمیل 100% در نظر میگیره ولی تو اواخر پروژه بخاطر خوشبینانه بودنش انگار منطقی تر بنظر میرسه).

نکته: زمانیکه میخواید یه گزارش رو ارائه بدید حتما در مورد هر تخمین توضیحات لازم رو بدید و در بعضی موارد خاص هم که فکر می کنید تخمین ها زیاد از حد پرت هستن باید سعی کنید از شهود خودتون هم کمک بگیرید تا راحت تر متوجه بشید که کدام تخمین به واقعیت نزدیک تر هستن (که البته این هم برمیگرده به اینکه شما چقدر نسبت به پروژه آشنا هستید).

مواردی که در بالا گفته شد صرفا تجربیات فعلی بنده هست ولی به احتمال خیلی زیاد در آینده با تست موارد گفته شده روی یسری پروژه نمونه، نتایج آن بصورت کاملتر در دسترس عزیزان قرار میگیره.

 

 





نوع مطلب :
برچسب ها : روش های تخمین پایان پروژه، CPM، ES، تخمین به روش زمان کسب شده،
لینک های مرتبط :

شاید برای شما همه پیش اومده باشه که بنا به دلایلی مثل تعلیق پروژه از طرف کارفرما و یا بخاطر برف و باران و طوفان (حوادث غیر مترقبه) پروژه تون یا بخشی از فعالیت ها برای مدتی تعطیل شده باشن، حالا کاری که همه تقریبا برای بروز آوری انجام میدن این هستش که دیگه رو برنامه هیچ کاری انجام نمیدن و پس از اینکه دوباره کارگاه یا اون فعالیت ها فعال شد میان و تاریخ های پایان واقعی رو برای فعالیت های که در حال پیشرفت بودن رو وارد میکنن و عملا مشکلی که پیش میاد اینه که مدت زمان اجرای فعالیت ها بصورت غیر واقعی زیاد میشه (مخصوصا زمانی که به پروژه برای سه ماه تعلیق میخوره)، خب تا این مرحله امیدورام متوجه داستان شده باشید حالا در ادامه میخوام بگم که باید چطور برنامه را باید خیلی حرفه ای بروز کرد.

تو این حالت باید بجای وارد کردن تاریخ های پایان واقعی، بیاید و روز های رو که پروژه تعطیل بوده رو از تقویم تخصیص داده شده به اون تعطیل کنید، اگر هم تعطیلی فقط مربوط به یکسری فعالیت بخصوص هست باید از تقویم پروژه یه کپی براشون تهیه کنید و اونو برای اون فعالیت های خاص سفارشی کنید.

نکته مهم: اگر از فرمول های محاسبه پیشرفت به روش ارزش کسب شده پیشرفت برنامه ایتون رو بدست میارید نباید نگران این قضیه باشید که با تغییر تقویم پیشرفت برنامه ایتون بهم بخوره ولی اگه از فرمول های دستی برای محاسبه پیشرفت برنامه ای استفاده می کنید چرا باید حتما نگران باشید چون پیشرفت برنامه ایتون تغییر میکنه که درست نیست، پس تو این حالت باید فرمول های محاسبتون رو تغییر بدید.

و در آخر اینکه تو پریماورا و پرت مستر هنوز تست نکردم ببینم چه اتفاقی تو این حالت برای بیس لاین میفته.





نوع مطلب :
برچسب ها : بروز کردن برنامه زمان بندی، تقویم پروژه، تعلیق در پروژه،
لینک های مرتبط :

احتمالا اگه با بخشنامه های محاسبه تاخیرات مالی آشنایی نداشته باشید عنوان این مطلب یکم براتون گیج کننده باشه ولی خب تو بخشنامه 5090 یه فرمولی وجود داره در مورد محاسبه تاخیر در پرداخت قسط دوم و سوم پیش پرداخت که بعضی اوقات وقتی قسط اول تو چند مرحله توسط کارفرما پرداخت میشه مشکل سازه، حالا میخوام برای اینکه نحوه محاسبه تفاضل تاریخ آخرین صورت وضعیت و دریافت اولین پیش پرداخت رو در این شرایط خاص توضیح بدم از یه سئوال کمک بگیرم و بعد چند نکته تکمیلی رو هم در پایان بگم.

سوال) در صورتیکه قسط اول پیش پرداخت در سه مرحله پرداخت شده باشه تکلیف تفاضل تاریخ ارسال آخرین صورت وضعیت و دریافت اولین پیش پرداخت چی میشه؟ آیا باید تاریخ پرداخت مرحله اول را در نظر بگیریم و یا مرحله آخر رو؟

پاسخ : خیر هیچکدام، باید سعی کنید با میانگین گیری وزنی و بر اساس میزان مبالغ پرداختی کارفرما تاریخ متوسط پرداخت را بدست آورید و آن را مبنای محاسبه تاخیرات قرار دهید.

تو سناریوی زیر قصد دارم نحوه محاسبه میانگین گیری وزنی را توضیح بدم:

سناریو: فرض کنید مبلغ قسط اول 1500 واحد پولی بوده است و طی سه مرحله به پیمانکار با مبالغ متفاوت توسط کارفرما پرداخت شده است (مطابق جدول شماره پایین)، حال چطور باید با میانگین وزنی تاریخ پرداخت قسط اول را بدست آورد؟

 

 

ردیف

 

شرح

تاریخ پرداخت طبق پیمان

 

تاریخ واقعی پرداخت

مبلغ پرداختی کارفرما

 

مدت تاخیر در پرداخت

نسبت پرداختی به کل مبلغ

1

قسط اول پیش پرداخت

 

96/02/06

96/03/01

750

24

50%

2

96/03/15

250

38

17%

3

96/03/28

500

51

33%

 

(50%*24+17%*38+33%*51) =35+96/02/06=96/03/12

با توجه به فرمول فوق که بصورت میانگین گیری وزنی انجام شده است مشخص گردید که کل پول با 35 روز تاخیر در تاریخ 12/03/96 پرداخت شده است و باید برای تفاضل تاریخ ارسال صورت وضعیت ارسالی و تاریخ دریافت اولین پیش پرداخت این تاریخ را در نظر گرفت.

نکته اول: توجه کنید که در طرف اول کسر منظور از کارکرد آخرین صورت وضعیت قبل از تسلیم ضمانت نامه، مبلغ تجمعی تایید شده کارفرما می باشد نه مبلغ دوره ای کارکرد.

نکته دوم : توجه کنید که در مخرج کسر اول منظور از تفاضل تاریخ ارسال آخرین صورت وضعیت تاریخ نامه پیمانکار می باشد و منظور از تاریخ دریافت اولین پیش پرداخت تاریخ واقعی پرداخت می باشد نه تاریخ پرداخت طبق پیمان.

 





نوع مطلب :
برچسب ها : قسط دوم پیش پرداخت، محاسبه تاخیرات در پروژه،
لینک های مرتبط :

تقریبا میشه گفت که اگه بخوایم پروژه ها را براساس زمان شروع و پایان دسته بندی کنیم چهار نوع برنامه برای پروژه های مختلف خواهیم داشت.

1-     پروژه های که هم زمان شروع مشخص دارن و هم پایان مشخص (مثل پروژه های معمولی که همه مون باهاش سروکار داریم).

2-      پروژه های که زمان شروع مشخص دارن ولی تخمین مدت زمان پایانشون نامعلومه و شاید بهتره اینجوری بگم که خیلی سخته چون مشابهش تا حالا انجام نشده (مثل پروژه های تحقیقاتی).

3-     پروژه های که زمان شروع مشخصی ندارن ولی تاریخ پایانشون مشخصه (مثل آماده شدن یه سالن ورزش برای شروع بازیهای آسیایی و یا المپیک).

4-     پروژه های که نه زمان شروع مشخص دارن و نه پایان مشخص (مثل برنامه های که برای مناقصه ها تهیه می کنیم).

خوب من قصد دارم تو این مطلب در خصوص مورد چهارم یکم توضیح بدم.

دلیل اینکه چرا تو این برنامه ها نباید تاریخ شروع و پایان مشخص باشه، این هستش که چون تاریخ انعقاد قرارداد و تحویل زمین مشخص نیست دیگه وارد کردن تاریخ شروع حرفه ای نیست، پس وقتی که معلوم نیست چه زمانی کارفرما قصد داره انعقاد قرارداد و تحویل زمین را انجام بده عملا تاریخ پایان هم نامشخصه. خب حالا برای نوشتن برنامه های کلی باید موارد زیر رو حتما حتما دقت کنید وگرنه امتیاز کافی رو تو مناقصه کسب نمی کنید. مواردی که من به ذهنم میرسه فعلا این ها هستن:

1-     حتما سعی کنید برنامه بیشتر از یک تا دو صفحه نباشه (چون قراره برنامه کلی باشه نه تفصیلی، بنظر من فقط شکستن پروژه تو سطح محصولات میانی کفایت میکنه، سعی نکنید خیلی برنامه رو به تفصیل در بیارید که معنیش خودش رو از دست بده).

2-     سعی کنید با توجه به اینکه نباید تاریخ های شروع و پایان رو نشون بدید تقویم پروژه تون رو درست در نظر بگیرید و تو قسمت گانت کاملا مشخص باشه که پروژه چند ماهه هست (توجه به تقویم خیلی مهمه چرا که طبق شرایط عمومی پیمان برنامه تفصیلی نمیتونه برنامه کلی رو نقض کنه و این حرفا).

3-     سعی کنید مسیر بحرانی رو نشون ندید که بیخود ایجاد حساسیت کنید (چون فعالیت ها کلی هستن بحرانی بودنشون خیلی معنی نمیده).

4-    مطابق با بند الف ماده 5 شرایط عمومی باید مدت زمان ها براساس ماه باشه، که اونم باید رعایت کنید. (شرح این ماده هم در ادامه هست).

"(ماده 5- برنامه زمانی اجرای كار:

الف ـ برنامه زمانی كلی: برنامه‌ای است كه در آن، زمانبندی كلی كارهای مورد پیمان برحسب ماه، منعكس گشته و در اسناد و مدارك پیمان درج شده است)."

5-     یه قسمت در ابتدا تحت عنوان رویدادهای آغازین حتما داشته باشید و مایلستون های مهم رو تو برنامه بذارید (اگر  هم هیچ مایلستون مهمی ندارید حداقل مایلستون تحویل زمین رو بعنوان شروع کار و مایلستون تحویل موقت رو بعنوان پایان کار تو برنامه بذارید).

6-     تو قسمت بالا و پایین صفحه مشخصات کارفرما، مشاور، پیمانکار و عنوان پروژه رو بذارید.

7-     سعی کنید از برنامه یه پرینت رنگی بگیرید نه سیاه و سفید.

8-     تو قسمت گانت چارت تنظیمات باید جوری باشد که بجای سال و ماه علائم شان وجود داشته باشد. (توجه به تصویر پیوست میتونه بهتون کمک کنه).

9-     فیلدهای که نیاز دارید برای پرینت تو برنامه باشن اینا هستن (WBS – شرح فعالیت- مدت زمان)، باور کنید فقط همین ها رو نیاز دارید.

10- بهتره که خلاصه فعالیت ها رو با یه رنگ ملایم از فعالیت ها متمایز کنید (سعی کنید همیشه از یه طیف رنگ مثلا آبی استفاده کنید نه ترکیبی از رنگ های مختلف).

مواردی که به ذهنم فعلا میرسه این موارد هستن.

تصویر پیوست یک نمونه برنامه کلی





نوع مطلب :
برچسب ها : چگونگی تهیه برنامه کلی، چگونگی تهیه برنامه زمان بندی، اصول تهیه و بررسی برنامه کلی پروژه،
لینک های مرتبط :

توی مطلب قبلی من یسری از درس آموخته هام رو برای دوستان نوشتم و واقعیتش اصلا انتظار این همه بازخورد رو هم نداشتم (کاشکی بقیه دوستان هم تجربیاتشون رو با بقیه به اشتراک میذاشتند) ولی چیزی که تو سئوالات تقریبا بیش از 5 نفر ازم پرسیده بودن این بود که ما تو دوره ها شرکت کردیم و جزوه ها رو هم خوندیم ولی یواش یواش فراموش کردیم که اصلا هدفمون چی بود و نرفتیم برای آزمون با اینکه اول راه خیلی مشتاق بودیم ولی وسط راه شل شدیم و دیگه پیگیری نکردیم.

خب اگه بخوام یکم برگردم به عقب باید بگم که چه اتفاقی میفته که بعضی ها تا آخر خط رو میرن و بعضی ها نصف راه رو میرن و بعضی ها هم اصلا استارت نمیکنن.

من با اون های که استارت نمیکنن کاری ندارم ولی احتمالش خیلی زیاده که به شغلشون علاقه آنچنانی نداشته باشن، اما کسانی که تا نصفه راه رو میرن و ادامه نمیدن مشکلشون اینه که خودشون رو خوب نشناختن و به احتمال خیلی زیاد این دسته از افراد بقول خودمون نیاز به یک شخص ثالثی دارن که براشون پایه باشه، (دقیقا برای خود من هم این اتفاق افتاد چرا که همزمان داشتم با 4 تا شرکت کار میکردم و وقت مطالعه نداشتم ولی وقتی می دیدم که همکارم خانم بابایی دارن مطالعه میکنن منم ترغیب میشدم که هر جور شده یکم وقتم رو آزاد کنم و شروع کنم به مطالعه، شاید به جرات بگم که اگه کمک ها و حمایت های ایشون نبود من هیچ وقت نمیتونستم برای آزمون وقت آزاد پیدا کنم و آماده بشم)، پس بشدت مهمه که تو این مسیر با کسانی همراه بشید که با شما یک هدف مشترک دارند چون اغلب کسانی که میخوان برن برای آزمون های حرفه ای آدم های بیکار نیستند و معمولا مشغله کاری زیادی هم دارن.

حالا اگه نفر پایه نداشتید و مجبور بودید تنهایی مسیر رو برید بهتون توصیه میکنم که بمحض اینکه دوره آمادگی آزمون رو تموم یه تاریخ برای آزمون تنظیم کنید و بقول معروف از آخر به اول برنامه ریزی کنید زمانیکه پول رو واریز میکنید و بلیط هواپیما و هتل رو هم خرید کردید عملا دارید خودتون رو در مقابل کار انجام شده میذارید و حالا این اقدام میشه اهرم فشار روی خودتون و اونوقت مجبور هستید از حجم کارتون کم کنید و بشینید مطالعه کنید و تست بزنید.

به امید موفقیت همه دوستان





نوع مطلب :
برچسب ها : آماده شدن برای آزمون PMP، درس آموخته های آزمون PMP،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 18 مرداد 1396 :: نویسنده : عباس مقدسی

 تو این مطلب قصد دارم تا یسری از درس آموخته هام رو در مورد چگونگی اخذ مدرک PMP رو خدمت علاقمندانی که قصد دارن این مدرک رو اخذ کنن بگم، برای اینکه بتونم یکم بصورت جامع مطلبم رو کامل بنویسم از یسری سئوال استفاده میکنم که امیدورام براتون مفید باشه.

1-     آیا من باید این مدرک رو بگیرم؟ اگر شما تو حوزه مدیریت پروژه دارید فعالیت می کنید (مثلا مدیر پروژه، سرپرست کارگاه، کارشناس دفتر فنی و یا کارشناس کنترل پروژه و ... هستید) و چند سال هم سابقه فعالیت حرفه ای دارید (حداقل سه سال معقوله) و به این حوزه هم علاقه زیاد دارید (تاکید میکنم علاقه زیاد) حتما بهتون پیشنهاد میکنم به گرفتن این مدرک فکر کنید و برای اخذ این مدرک برنامه ریزی کنید.

2-     گرفتن این مدرک به چه دردی میخوره؟ شما وقتی تو فرایند اخذ مدرک بصورت جدی وارد میشید مجبور هستید خیلی چیزها رو یاد بگیرید که در حالت عادی شاید چون هیچ اجبار و فشاری پشت سرتون نیست نمیرید سراغش ولی وقتی دارید هزینه میکنید و وقت میذارید برای مطالعه و یادگیری قطعا داستان خیلی فرق میکنه و کلی به دانسته هاتون افزوده میشه که تاثیرش رو تو کارتون حتما خواهید دید.

3-     داشتن این مدرک به چه دردی میخوره؟ الف) تو شرکت های بزرگ که سیستم مدیریت پروژه بالغ دارن و مدیران ارشدش مدارک حرفه ای رو خوب میشناسن قدر این نفرات را خیلی خوب میدونن و قطعا برای بهتر و قوی تر شدن سازمانشون از توان این نفرات بخوبی استفاده میکنن و مزایای خوبی در اختیار این نفرات قرار میگیره ب) و اما توی شرکت های که سیستم مدیریت پروژه ابتدای هم ندارن و بقول خودمون هیئتی پیش میرن این وظیفه ماست که بیایم دانش مون رو به بقیه منتقل کنیم و بجای غرغر کردن شروع کنیم به نهادینه کردن سیستم های مدیریت پروژه اصولی و کارآ،  داشتن این مدرک به شما این شهامت، جرات و دانش رو میده تا برید سراغ استقرار و پیاده سازی سیستم های مدیریت پروژه تا بتونید قدرت تون رو در عمل هم محک بزنید، بعد از اینکه تجربه کافی تو این زمینه بدست آوردید میتونید با حالت کارمندی خداحافظی کنید و نقش مشاور رو تو شرکت ها بازی کنید و درآمدتون رو افزایش بدید ج) میتونید بصورت حرفه ای تدریس کنید و برای خودتون فرصت ایجاد کنید. د) اگر احتمالا قصد مهاجرت دارید داشتن این مدرک میتونه برای پیدا کردن شغل خیلی بهتون کمک کنه یه جا این جمله رو خوندم و برام خیلی جالب اومد "با این مدرک از یک فردی که در یک کشور جهان سومی معلوم نبوده که چه کاری انجام می داده تبدیل خواهید شد به کارشناسی که در همه جای دنیا به رسمیت شناخته می‌شود". ه) به شما بعنوان یه فرد حرفه ای در سازمان نگاه میکنن و این بهتون اعتماد بنفس خوبی برای آینده میده که مدام بفکر پیشرفت و بهبود باشید.

ج) من پیش بینی میکنم که تا چند سال دیگه تو ایران یکی از بندهای عرف شرایط خصوصی قراردادها این باشه که پیمانکار می باید حتما مدیر پروژه ای رو به کارفرما معرفی کند که مدرک PMP داشته باشه.

4-     خودم شروع کنم به خوندن یا برم سراغ موسسات؟ اصلا بهتون پیشنهاد نمیکنم که خودتون به تنهایی این مسیر رو برید ولو اینکه حتی وقت هم داشته باشید و مثل من قبلش چند دور استاندارد رو مطالعه و حتی تدریس کرده باشید، حتما سعی کنید از تجربیات اساتید موسساتی که تو این حوزه فعالیت می کنند استفاده کنید به چند دلیل:

الف) شرکت تو دوره ها باعث میشه با دوستان جدید و حرفه ای آشنا بشید که تو آینده کاریتون اثر گذار هستن.

ب) منابع، جزوات و آزمون های شبیه سازی شده خوبی در اختیارتون قرار میدن.

ج) هدفمندتر مطالعه میکنید و وقت بیشتری میذارید چون دارید هزینه می کنید و بهتون برنامه میدن.

د) تو زمان کوتاه تری می تونید مدرکتون رو اخذ کنید (البته خیلی بستگی به خودتون داره ولی یه پروسه سه تا شش ماهه هست).

ه) تو دوره کلی به دانشتون اضافه میشه، که در حالتی که خودتون دارید میخونید اصلا به برخی از نکات توجه نمی کنید.

ی) با خیال راحت تر میتونید برای آزمون آماده بشید و استرستون رو مدیریت کنید و ...

5-       آخه من سطح زبان خیلی خوبی ندارم؟ واقعیتش من خودم گرامرم شاید بگم نزدیک به صفره و حتی یک ترم کلاس زبان هم نرفتم ولی فقط لغت حفظ کردم (یه چیزی حدود  4 تا 5 هزار لغت) و سطح زبان خوبی هم ندارم، ولی در مجموع به این نتیجه رسیدم که آزمون بشدت استاندارد طراحی شده و زبان عامل تعیین کننده برای رد شدن شما نیست، نمیخوام بگم اصلا مهم نیست (چون تو بالا بردن سرعت خوندن سئوالات خیلی میتونه بهتون کمک میکنه) ولی ضریب تاثیرش برای قبولی و رد شدن شما بنظرم پایین میاد. یه چیز دیگه ای هم که هست اینه که توی دوره ها روی زبانتون هم بصورت غیر مستقیم خیلی کار میشه و تقریبا میشه گفت تا حدود زیادی راه میفتید.

6-     خودم ثبت نام کنم یا بدم موسسه این کار رو انجام بده؟ من خودم به موسسه سپردم چون حال و حوصله و تجربش رو قبلا نداشتم و البته راضی هم بودم (چون تو آستانه ریسک من نبود برای همین ترسیدم) ولی اگه خودتون میتونید و مشکلی برای پرداخت دلار و بقیه موارد ندارید خودتون هم میتونید انجام بدید.

7-     کی آماده هستم برم برای آزمون؟ هر وقت اساتیدتون تایید کردن که شما آماده هستید میتونید اقدام کنید برای شرکت در آزمون (تاکید میکنم هر وقت اساتید تایید کردن)، اگر هم خودتون خوندید اون دیگه بستگی به نظر خودتون داره ولی خیلی هم طولش ندید یه تاریخ مشخص کنید برای آزمون و بصورت جدی شروع کنید.

8-     کدوم کشور برم؟ این بستگی داره که شما چقدر میخواید هزینه کنید تقریبا میشه گفت که اکثر کشورها خوب هستن، البته شاید اینجوری بگم بهتر باشه من چیز منفی تا حالا در موردشون نشنیدم ولی مثلا اگه قصد داشتید برید کشوری مثل ترکیه یا امارات کافی تو گروه ها از کسانی که رفتن یه آمار بگیرید تا همه چیز دستتون بیاد به همین راحتی.

9-     با کی برم؟ ترجیحا اگه زن و بچه دارید بهتره با هم نرید (البته این تجربه منه) چون شما استرس آزمون رو دارید و اونا هم هول بیرون رفتن و خرید کردن رو دارن، بهتره اگه قراره با کسی هم برید کسی باشه که اون مثل شما میخواد آزمون بده و اما یه نکته مهم، خیلی خیلی بهتره که وقتی دارید میرید برای آزمون کسی ندونه رفتید آزمون بدید و الکی برا خودتون استرس ایجاد نکنید.

10- روز قبل از آزمون؟ بهتره روز قبل از آزمون مسیر هتل تا مرکز آزمون رو یکبار شبیه سازی کنید مثلا اگه فردا شما ساعت 12 آزمون دارید روز قبلش ساعت 10 تا 11 یه چیزی بخورید و با مترو یا هر وسیله دیگه ای که قصد دارید خودتون رو برسونید سمت مرکز آزمون تا برای فردا دقیقا بدونید که چقدر زمان کم میارید، اوضاع ترافیک چطوره و بقیه مسائل، این کار باعث میشه برای روز آزمون استرس خیلی کمتری داشته باشید.

11- روز آزمون؟ سعی کنید حداقل نیم ساعت قبل از آزمون تو مرکز حاضر باشید تا میتونید خودتون رو ریلکس کنید و بعد برید سراغ آزمون، تو آزمون همه جور سئوالی وجود داره کوتاه، بلند، فرمولی و اکثرا هم تحلیلی و موقعیتی، آزمون بشدت سخت و وحشتناکه و بنظر من بمراتب از آزمون های شبیه سازی شده ای که دیدم مثل آزمون های ریتا و آزمون های موسسات سخت تر و پیچیده تره، خوب اولین کاری که باید بکنید اینه که سعی کنید استرستون رو مدیریت کنید و حواستون هم به زمان باشه اگه دیدید که دارید زمان کم میارید بسرعت از سئوالات طولانی رد بشید و مارکشون کنید تا استرستون کم بشه و آخر سر بیاید سراغ این سئوالات، حتما اگه خسته شدید و یا دستشویی داشتید و یا گرسنه شدید بلند شید برید بیرون یه هوای تازه کنید و سریع برگردید (چون زمانتون داره میگذره). واقعیتش سخت ترین آزمونی که تو طول عمرم داشتم بنظرم همین آزمون PMP بوده، استرس و فشارش حتی از مسابقات انتخابی تیم ملی هم برام بیشتر بود. یه جمله طلایی جناب دکتر واحدی تو دوره بهمون گفت و اونم این بود که پایان آزمون زمانی که دارید دکمه پایان رو میزنید اگه احساس کردید که سئوالات راحت بودن و خیلی هم آزمون سخت نبود بدونید که رد میشید ولی اگر نه فکر کردید خراب کردید و آزمون خیلی خیلی سنگین بود بدونید که قبول هستید و من دوتاش رو تجربه کردم و به این نتیجه رسیدم که ایشون کاملا درست می گفت.

12- اگه رد شدم چی؟ احتمالا تا یکی دو روز بهت زده هستید و باورتون نمیشه که رد شدید، حال بیرون رفتن از هتل رو هم ندارید ولی چاره ای نیست باید با شرایط پیش اومده کنار بیاید و درک کنید که اتفاق خاصی هم نیفتاده، شما بیشتر از نصف راه رو اومدید باید سریع خودتون رو جمع و جور کنید و دوباره برای آزمون مجدد تاریخ ست کنید. اگر سرد بشید و از تصمیم تون منصرف بشید مجبورید چون تو آینده مجددا به این جمع بندی میرسید که این مدرک براتون لازمه اونوقت کارتون بمراتب سخت تر میشه، پس باید سعی کنید بعد از یک بازه دو ماهه مجددا برید برای آزمون.

13-   اگه قبول شدم چی؟ گرفتن مدرک PMP آخر خط نیست و بنظر من کاملا برعکس نشون میده که شما تازه اول مسیر حرفه ای تون قرار گرفتید از الان به بعد باید خیلی حرفه ای تر کار کنید و سعی کنید دانشتون رو در عمل محک بزنید و برای اخذ سایر مدارک حرفه ای نیز برنامه ریزی کنید، اگر نتونید از مدرکتون بخوبی استفاده کنید و در عمل از دانشتون استفاده نکنید بعد از چند وقت احتمالا به این نتیجه میرسید که این مدرک اصلا ارزش چندانی هم نداره، پس باید مراقب باشید تو این تله ذهنی نیفتید.

در پایان جا داره از اساتید موسسه راهبران رستاک بخصوص جناب استاد علی واحدی عزیز، جناب استاد روزبه کتب زاده که همیشه نسبت به من لطف داشتن و همکاران خوبم سرکار خانم مهندس شریعتمداری و سرکار خانم مهندس آقابابایی بخاطر زحماتشون تشکر کنم.





نوع مطلب :
برچسب ها : ذرس آموخته های آزمون PMP، آماده شدن برای آزمون PMP، آزمون PMP،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 16 مرداد 1396 :: نویسنده : عباس مقدسی

در ادامه مطلب نهم، قصد دارم ابتدا مرور خیلی کوتاهی بر قدم های اول تا نهم در خصوص چگونگی تهیه گزارش تاخیرات داشته باشم و سپس برم سراغ قدم آخر، در قدم اول گفتیم که باید قبل از شروع کار متوجه حساسیت و اهمیت گزارش تاخیرات بشیم، به عبارتی بفهیمم که تاخیرات پروژه چقدر میتونه خسارت برامون ایجاد کنه و بر اون اساس بیایم برای ادامه کار برنامه ریزی کنیم.

در قدم دوم گفتیم که برای تهیه لایحه تاخیرات به چه مستنداتی نیاز داریم.

و سپس در قدم سوم تا نهم در رابطه با دلایل نیاز به مستندات و اینکه چطور باید مستنداتو جمع آوری و دسته بندی کنیم، توضیحاتی داده شد.

 خب در ادامه پس از مشخص شدن آیتم های تاخیر باید تاثیر اونا رو روی مسیر بحرانی پروژه ببینیم. برای این منظور تکنیک های مختلفی وجود داره که البته هر کدومشون نقاط قوت و ضعفی دارن.

 مرسوم ترین تکنیک ها از این قرارن :
تکنیک اول) روش افزاینده بر مبنای الگوی ثابت : از محاسن این تکنیک اینه که نیاز به داده های ورودی کمی داره و از معایب این روش اینه که خیلی دقیق نیست ولی بهرحال تو پروژه های کشور ما معمولا جوابگو هست. برای استفاده از این تکنیک آیتم های تاخیر را به برنامه زمانبندی اضافه کرده و تاثیرش را روی مسیر بحرانی پروژه بررسی می کنن و با به تاخیر افتادن تاریخ پایان پروژه میزان تاخیر مجاز و غیر مجاز مشخص می شه.

تکنیک دوم) روش کاهنده بر مبنای الگوی ثابت : این روش دقیقا برعکس روش افزاینده هست. تو این روش آیتم های تاخیر را از برنامه زمانبندی حذف می کنند و با کم شدن تاریخ پایان پروژه میزان تاخیر مجاز و غیر مجاز را مشخص می کنند. استفاده از این روش خیلی مرسوم نیست به این دلیل که اگه بخوایم دستور کارهای جدید و افزایش مقادیر را به برنامه اضافه کنیم عملا هر دو روش افزاینده و کاهنده با هم تلفیق میشن و نتیجه دلخواه رو نمی گیریم.

تکنیک سوم) روش افزاینده یا کاهنده بر مبنای الگوی متغیر : تو این روش بر خلاف دو روش قبلی خط مبنا هم تغییر می کنه منظورم همون بیس لاینه. از محاسن این روش اینه که نتایجش خیلی واقع بینانه هست  ولی در عین حال نیاز به ورودی های زیادی داره، از جمله گزارشات روزانه، برنامه زمانبندی اولیه مصوب و برنامه زمانبندی ازبیلت (اگه یادتون باشه قبلا راجع به برنامه زمانبندی ازبیلت صحبت کردیم، مورد استفاده برنامه ازبیلت دقیقا همین جاست ، در واقع با ثبت تاریخهای واقعی انجام کارها از روی گزارشات روزانه در برنامه زمانبندی اولیه، برنامه ازبیلت ساخته میشه که اساس کار تکنیک پیش گفته هست، تو این روش با افزایش یا کاهش آیتم های تاخیر به برنامه زمانبندی و گرفتن بیس لاین های متعدد، مدت تاخیر  را بررسی می کنند و نهایتا مدت زمان تاخیرات مجاز و غیر مجاز را مشخص می کنن. استفاده از این روش تو نرم افزار پریماورا  به مراتب خیلی سخت تر از محاسبه آن بوسیله ام اس پی هست.

تکنیک چهارم) روش سرانگشتی: در این روش با توجه به تجربیات کارشناسان،  تاخیراتو بررسی می کنن و میزان تاثیر آیتم های تاخیر را،  بدون تاثیر در برنامه زمانبندی به روش تجربی محاسبه می کنن. استفاده از این روش معمولا زمانی مورد قبول واقع میشه که حساسیت قضیه خیلی پایین باشه. کلا استفاده از این روش منسوخ شده، هرچند در حال حاضر هم، به دلیل ضعف کارشناسان کنترل پروژه در محاسبه تاخیرات، در نهایت یک سری از آیتم های تاخیر با این روش محاسبه می شن.

برای اینکه بتونید با جزییات این روش ها و مثال های عملیشون آشنا بشید چندتا کتاب معرفی میکنم که میتونید ازشون استفاده کنید :

1-     محاسبه تاخیرهای مجاز پروژه تالیف آقای مهندس نادر خرمی راد

2-     محاسبه تاخیرات پیمانکاران نوشته مهندس مهدی تکابی

3-     درک شفاف و آنالیز دقیق تاخیر در پروژه نوشته تئودر ترانر- این کتاب توسط مترجمان شریف ترجمه شده

در پایان جا داره که از زحمات همکار خوبم سرکار خانم مهندس آقابابایی بخاطر زحماتشون در تهیه این سری مطالب تشکر و قدردانی کنم، در این ده مطلب سعی شد به صورت کلان چگونگی تهیه لایحه تاخیرات توضیح داده بشه، امیدوارم مطالعه شون براتون مفید واقع شده باشه.





نوع مطلب :
برچسب ها : چگونگی تهیه لایحه تاخیرات، بررسی لایحه تاخیرات، آموزش گام به گام چگونگی تهیه لایحه تاخیرات، گزارش فنی توجیه تاخیرات،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 11 مرداد 1396 :: نویسنده : عباس مقدسی

در ادامه مطلب هشتم قصد دارم در خصوص دلایل نیاز به مستندات مالی پروژه و چگونگی استفاده ازشون توضیحات مختصری رو خدمت دوستان عرض کنم.

همانطور که قبلا گفتیم از ده بند ماده 30 شرایط عمومی پیمان، 9 بند مربوط میشن به تاخیرات فنی پروژه که در موردشون صحبت کردیم و یک بند هم مربوط میشه به تاخیرات مالی که ناشی از تاخیر در پرداخت تعهدات مالی کارفرماست.

تاخیرات مالی رو میتونیم در قالب سه قسمت تهیه کنیم:

اول: تاخیر در پرداخت اقساط پیش پرداخت

دوم: تاخیر در پرداخت صورت وضعیت های موقت

سوم: تاخیر در پرداخت صورت وضعیت های تعدیل موقت

خب با تاخیر در پرداخت اقساط پیش پرداخت شروع می کنیم: مستنداتی که برای محاسبه تاخیرات مالی ناشی از تاخیر در اقساط پیش پرداخت بهشون نیاز داریم عبارتند از : 1- تصویر نامه درخواست پیمانکار 2- تصویر نامه تایید مشاور 3- تصویر ضمانت نامه بانکی مربوط به اون قسط پیش پرداخت به همراه نامه ارسال ضمانتنامه توسط پیمانکار، و آخرین مورد هم تصویر چک ها یا سندهای مالی حسابداریه که نشون میده کارفرما توی یه تاریخ خاصی مبلغ مورد نظر را به حسابتون واریز کرده، پس از اینکه موارد رو جمع آوری کردید اونا را وارد جدول مربوطه می کنید و براساس فرمول های که در بخشنامه 5090 هست میزان تاخیرات رو محاسبه می کنید.

برای محاسبه تاخیرات ناشی از تاخیر در پرداخت صورت وضعیت های موقت و صورت وضعیت های تعدیل هم، ابتدا به تصویر نامه ارسالی پیمانکار و مشاور نیاز داریم تا بتونیم با کمک شون دوره کارکرد و تاریخ پرداخت طبق پیمان را محاسبه کنیم، دوم: به تصویر نامه مبلغ تایید شده صورت وضعیت توسط کارفرما نیاز داریم و سوم هم به تصویر چک ها یا سندهای مالی حسابداری که نشون بده کارفرما توی یه تاریخ خاصی مبلغ مورد نظر را به حسابتون واریز کرده، پس از اینکه موارد رو جمع آوری کردید اونا را وارد جدول بخشنامه می کنید و براساس فرمول های که در بخشنامه هست میزان تاخیرات رو محاسبه کنید.

یه نکته مهمی که در خصوص تاخیر در پرداخت صورت وضعیت های تعدیل وجود داره و شما باید حواستون بهش باشه اینه که تو بند 9 ماده 30 شرایط عمومی پیمان نوشته شده که تاخیر در پرداخت تعهدات مالی کارفرما باعث تغییر مدت پیمان میشه، ولی فرمول موجود در  بخشنامه 5090 و استعلام هایی که از سازمان برنامه و بودجه گرفته شده داره میگه که استفاده از این روش صرفا برای محاسبه صورت وضعیت های موقته نه صورت وضعیت های تعدیل، با این حال اگر پیمانکار هستید ادعاتون رو مطرح کنید و ارجاع بدید به بند 9 شرایط عمومی پیمان (و ارجاع به ماده 220 قانون مدنی) اگر در جایگاه مشاور هستید خیلی سخت نگیرید و دنبال فرمول های دیگه هم نباشید چون خیلی پذیرفته شده نیستن، برای همین سعی کنید با کمک همین فرمول ها که عرف هستن تاخیرات پیمانکار رو بررسی کنید.

نهایتا پس از محاسبه تاخیرات ناشی از کلیه پرداخت ها و در نظر گرفتن تبصره بند سه بخشنامه 5090 باید مطابق بند 8 مدت تمدید قابل قبول را نیز بدست بیارید.

در پایان باید مجددا این نکته را یادآوری کنم که محاسبه تاخیرات مالی با توجه به ابهامات خیلی زیاد بخشنامه های سازمان برنامه و بودجه که متاسفانه به روز هم نمی شن، پیچیدگی های زیادی داره که استفاده از پرسش و پاسخ های سازمان برنامه و بودجه میتونه تا حدودی براتون مفید باشه، در مطلب بعدی قصد دارم در خصوص دلیل نیاز به برنامه زمان بندی توضیحات مختصری را خدمت دوستان عرض کنم.

 





نوع مطلب :
برچسب ها : چگونگی تهیه لایحه تاخیرات، آموزش مدیریت ادعا، چگونگی تهیه گزارش تاخیرات فنی و مالی،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 8 مرداد 1396 :: نویسنده : عباس مقدسی

خیلی وقت بود که میخواستم یه وب سایت شخصی بجای وبلاگ داشته باشم ولی خوب بنا به دلایلی عقب افتاد تا اینکه بلاخره چند وقت پیش یه وب سایت ساده راه اندازی کردم (البته هنوز کار داره تا تکمیل نهایی)، خب هدفم از راه اندازی وب سایت این هستش که مطالبی رو که قبلا تو وبلاگ نوشتم رو یه بازنگری کنم و تو سایت درج کنم (چون الان دیدم نسبت به قبل خیلی فرق کرده و تجربم هم بیشتر شده) دوم اینکه برای بارگذاری انواع فایل های مشکلی نداشته باشم و سوم اینکه برای انتشار و فروش کتاب های الکترونیکی هر چه زودتر اقدام کنم، با توجه به اینکه آمار بازدید کننده های وبلاگم تو این مدت بیش از 108 هزارتا شده، فکر میکنم منبعد خیلی باید روند نوشتن مطالبم رو جدی تر کنم، برای همین سعی میکنم منظم تر و هدفمندتر بنویسم، امیدورام خوندن مطالبم براتون مفید باشه، ضمنا تا وقتی که همه مطالب رو انتقال ندادم به وب سایت وبلاگ کماکان به کارش ادامه میده.

اینم آدرس وب سایت من: WWW.abbasmoghadasi.com





نوع مطلب :
برچسب ها : راه اندازی وب سایت برنامه ریزی و کنترل پروژه،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 4 مرداد 1396 :: نویسنده : عباس مقدسی

در ادامه مطلب هفتم قصد دارم در خصوص دلایل نیاز به صورتجلسات کارگاهی، گزارشات روزانه، تصاویر پروژه، دستور کارهای جدید و همچنین چگونگی دسته بندی این مدارک توضیحات مختصری رو خدمتتون عرض کنم.

با صورتجلسات کارگاهی شروع میکنیم، یکی از مهم ترین مستنداتی که میتونه تو اثبات ادعا در جایگاه پیمانکار یا رد ادعا در جایگاه مشاور کمک کنه، استفاده از بندهای صورتجلسات کارگاهیه، این صورتجلسات که بمنظور بررسی موانع و مشکلات پروژه در طول زمان اجرا، طی جلساتی رسمی به امضای ارکان پروژه میرسن، بسیار حائز اهمیت هستن بحدی که حتی در بیشتر موارد از مکاتبات رسمی هم مهمترن، دلیل این همه اهمیت اینه که طی یک جلسه رو در رو موضوعات توسط ارکان پروژه تشریح و بررسی شدن و منجر به اخذ تصمیماتی شده که مورد تائید همه نمایندگان هست، خب برای دسته بندی صورتجلسات ابتدا باید اونا رو بند به بند بخونید، و بعد از اینکه متوجه شدید هر بند مربوط به کدام فصل و کدوم آیتم تاخیر میشه اونا رو مرتب کنید و مابین سایر مستندات بذارید، معمولا هر صورتجلسه چندین بند داره که به موضوعات متفاوتی هم اشاره دارن، مطابق معمول نیازه که به تعداد موضوعات مورد ادعا از صورتجلسه رونوشت بگیرید و تو فصل مربوطه بین آیتم های تاخیر قرار بدین.

سند بعدی که خیلی هم مهمه گزارشات روزانه قرمز شده نظارت هستند، دلایل نیاز به گزارشات روزانه عبارتند از :

1) استفاده از قسمت موانع و مشکلات

2) استفاده برای نشان دادن روزهای تعطیل در کارگاه

3) استفاده برای نشان دادن وضعیت جوی پروژه البته با در نظر گرفتن ماده 16 شرایط عمومی پیمان

4) تهیه برنامه ازبیلت یا چون ساخت (اگه تا بحال در خصوص برنامه ازبیلت چیزی نشنیدید حتما در موردش یه تحقیق مختصر بکنید چون تو مراحل پایانی برای نشان دادن تاثیر آیتم های تاخیر در برنامه زمانبندی بهش نیاز داریم، در رابطه با این مورد در مطلب های بعدی صحبت خواهیم کرد).

و در آخر زمانی که بخواید از کارفرما به مراجع قضایی شکایت کنید و بخاطر تاخیرات مجاز یا هر دلیل دیگه، خسارت بگیرید میتونید از گزارشات روزانه استفاده کنید و البته موارد استفاده دیگه ای هم داره که خارج از بحث ما هستن.

گزارشات روزانه دسته بندی خاصی ندارن فقط کافیه یه رونوشت ازشون بگیریم و به ترتیب تاریخ به آیتم تاخیر مربوطه اختصاص بدیم .

در خصوص تصاویر پروژه هم در صورتیکه بتونید در طول اجرای پروژه از قسمت های مختلف کار البته با ذکر تاریخ و محل اجرا، تصاویر واضح تهیه کنید میتونید تو مستنداتون قرار بدید و ازشون استفاده کنید. بعضی اوقات تاثیری که یه تصویر میتونه بوجود بیاره حتی محکم تر از چندین سنده.

و اما دلیل نیاز به دستور کارهای جدید در واقع شناسایی کارهاییه که خارج از محدوده اولیه قرارداد بهمون ابلاغ میشن، دستورکارهای جدید به اضافه افزایش مقادیر کار که قبلا راجع بهشون صحبت کردیم باید به ترتیب در فصل اول قرار بگیرن، معمولا نحوه محاسبه میزان تاخیرات ناشی از افزایش مقادیر کار بصورت خطی اتفاق میفته که خیلی روش درست و پذیرفته شده ای نیست، یعنی اینکه اگه به مبلغ قرارداد 10% اضافه شده باشه 10% هم به مدت اولیه پیمان اضافه میکنن، بهتره که بجای استفاده از این روش، تاثیر دستورکارها و افزایش مقادیر کارو به روی مسیر بحرانی بررسی کنید تا همپوشانی ها و مدت زمان های اجرای آیتم ها هم در نظر گرفته بشن، و به همین دلیل بهتره که قبل از اجرای دستور کار زمان و مبلغ اجرای پیشنهادی رو به مشاور و کارفرما اعلام کنید و بعد برید سراغ اجرای کار تا در آینده با مشکل مواجه نشید، بهرحال پیشگیری بهتر از درمانه.

 تو مطالب بعدی قصد دارم در خصوص دلیل نیاز به مستندات مالی پروژه و همچنین چگونگی دسته بندی اونا توضیحات مختصری رو خدمت همکاران عرض کنم.





نوع مطلب :
برچسب ها : چگونگی تهیه لایحه تاخیرات، آموزش گام به گام تهیه لایحه تاخیرات، چگونگی تهیه تاخیرات فنی، چگونگی تهیه تاخیرات مالی،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 1 مرداد 1396 :: نویسنده : عباس مقدسی

در ادامه مطلب ششم میخوام در خصوص دلیل نیاز به مکاتبات مشاور و کارفرما و همچنین چگونگی دسته بندی این مدارک توضیحات مختصری رو خدمتتون عرض کنم.

در مطلب های قبلی در رابطه با چگونگی دسته بندی مکاتبات پیمانکار صحبت کردیم و حالا در ادامه کار به منظور تکمیل ادعاها نیاز به یک سری مستندات مهم دیگه هم داریم، این اسناد همان پاسخ های مشاور و کارفرما به مکاتبات پیمانکار هستن، که باید اونا رو از مکاتبات دریافتی از کارفرما و مشاور استخراج کنید. خب دلیل اول نیاز به مستندات این هستش که در صورتی که در طول اجرای پروژه کارفرما و مشاور ادعای شما را پاسخ داده باشند و مستقیم یا غیر مستقیم پذیرفته باشند که مثلا نقشه ها تغییر داشتن و یا با تاخیر بهتون ابلاغ شده یا بعدا بهتون ابلاغ خواهد شد قطعا برای اثبات و بهره برداری از اون آیتم تاخیر کار سختی نخواهید داشت ولی چنانچه کارفرما یا مشاور به هر دلیلی ادعای شما رو رد کرده باشه اون موقع دفاع کردن از آیتم تاخیر کار راحتی نخواهد بود.

دلیل دوم نیاز به مستندات مشاور و کارفرما هم اینه که کامل بودن مستندات روند بررسی تاخیرات رو سریعتر، ساده تر و عادلانه تر می کنه، البته معمولا پیمانکارا از قرار دادن یسری از پاسخ های مشاور و کارفرما تو لایحه خودداری میکنن، ولی خب فراموش نکنین که ممکنه این موضوع روند بررسی تاخیراتو طولانی و پر چالش کنه.

 و اما در رابطه با چگونگی دسته بندی مستندات، روند کار مشابه کاریه که برای مکاتبات پیمانکار انجام دادیم به این ترتیب که شروع به مطالعه مکاتبات کرده و با توجه به موضوع و متن نامه ها، اونا رو دسته بندی میکنیم، البته معمولا در بیشتر نامه های مشاور و کارفرما به شماره نامه های پیمانکار ارجاع داده شده و شما خیلی کار سختی ندارید و راحت میتونین آیتم مورد نظر رو پیدا کنید.

 بعد از اینکه متن نامه را خوندید و متوجه شدید به کدوم فصل و کدوم آیتم تاخیر مربوط میشه ازش یه کپی بگیرید و باز به ترتیب تاریخ اونو در قسمت مربوطه قرار بدین، و این کارو انقدر ادامه بدید تا همه مستندات رو کامل بخونید و دسته بندی کنید.

و اما چند نکته :

1- در صورتیکه نامه های مشاور و کارفرما به چند موضوع اشاره دارند به تعداد موضوعات از نامه ها کپی بگیرید تا بررسی و نتیجه گیری راحت باشه.

2- پیشنهاد میکنم همه نامه های مشاور و کارفرما را داخل گزارش تاخیرات قرار بدید، هر چند میدونم اگه پیمانکار باشید این مسئله رو براحتی نمی پذیرید ولی خب قرار ندادن نامه ها و پاسخ های مشاور به نوعی نگفتن حقیقت محسوب میشه که بر خلاف آیین نامه اخلاق حرفه ای مدیریت پروژه PMI است و در بلند مدت شما رو قطعا دچار مشکل خواهد کرد.

 در مطلب بعدی قصد دارم در خصوص دلایل نیاز به صورتجلسات کارگاهی، گزارشات، تصاویر عملیات اجرایی پروژه و دستورکارهای جدید توضیحات تکمیلی رو خدمت علاقمندان عرض کنم.





نوع مطلب :
برچسب ها : چگونگی تهیه گزارش تاخیرات، چگونگی تهیه لایحه تاخیرات، آموزش تهیه قدم به قدم لایحه تاخیرات فنی و مالی،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 16 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
اگر سئوالی براتون پیش اومد و یا نیاز به همفکری داشتید خوشحال میشم بتونم کمکتون کنم، برای این کار میتونید بهم ایمیل بزنید-موفق باشید Moghadasi.tkd@gmail.com